‫آیا استفاده از مقادیر اختیاری Optional در Interface صحیح است؟

public interface IUserRepository
{
    Task<User> GetByIdAsync(int id, CancellationToken cancellationToken = default);
}

• Caller Convenience: به استفاده‌کننده (مثلاً یک سرویس دیگر یا Unit Test) اجازه می‌دهد اگر نیازی به لغو عملیات ندارد، پارامتر را پاس ندهد.
• Flexibility: پیاده‌سازی کننده (Implementation) همیشه توکن را دریافت می‌کند (حتی اگر None باشد) و می‌تواند تصمیم بگیرد که آیا از آن در EF Core یا سایر عملیات I/O استفاده کند یا خیر.

• مزیت: کد بسیار شفاف است. با نگاه به متد می‌دانید که این متد قابلیت لغو شدن دارد.
• عیب: کد تکراری (Boilerplate) زیاد می‌شود و امضای متدها (Method Signatures) شلوغ می‌شود.

// Core/Application Layer
public interface ICancellationContext
{
    CancellationToken CurrentToken { get; }
}

// Infrastructure Layer
public class AsyncLocalCancellationContext : ICancellationContext
{
    // این متغیر استاتیک است اما مقدارش برای هر درخواست ایزوله است
    private static readonly AsyncLocal<CancellationToken> _token = new AsyncLocal<CancellationToken>();

    public CancellationToken CurrentToken => _token.Value;

    // متدی برای ست کردن توکن در ابتدای درخواست
    public void SetToken(CancellationToken token)
    {
        _token.Value = token;
    }
}

// API Layer
public class CancellationMiddleware
{
    private readonly RequestDelegate _next;

    public CancellationMiddleware(RequestDelegate next)
    {
        _next = next;
    }

    public async Task Invoke(HttpContext context, AsyncLocalCancellationContext cancellationContext)
    {
        // توکن مربوط به این درخواست را درون کانتینر سراسری می‌ریزیم
        cancellationContext.SetToken(context.RequestAborted);

        await _next(context);
    }
}

// Infrastructure / Repository Layer
public class UserRepository : IUserRepository
{
    private readonly DbContext _db;
    private readonly ICancellationContext _canContext; // تزریق وابستگی

    public UserRepository(DbContext db, ICancellationContext canContext)
    {
        _db = db;
        _canContext = canContext;
    }

    public async Task<User> GetByIdAsync(int id) // دیگر پارامتر توکن ندارد
    {
        // توکن را از کانتکست می‌خوانیم
        return await _db.Users.FindAsync(new object[] { id }, _canContext.CurrentToken);
    }
}

• IHttpContextAccessor: مستقیماً به ASP.NET Core وابسته است. اگر فردا بخواهید از کدهای لایه Business یا Repository خود در یک Console App یا Background Service استفاده کنید، کد شما خطا می‌دهد (چون HttpContext وجود ندارد).
• AsyncLocal: وابسته به وب نیست. بخشی از Base Class Library دات‌نت است. اگر فردا کد را در یک جاب پس‌زمینه اجرا کنید، کافیست در ابتدای جاب، SetToken را صدا بزنید و همه چیز کار می‌کند.