‫پیکربندی هوشمند و تحلیل طول‌عمر وابستگی‌ها (DI Lifetimes) با GitHub Copilot

• سرویس Scoped در حافظه Singleton به دام می‌افتد و تا پایان عمر اپلیکیشن آزاد نمی‌شود.
• اتصالات پایگاه داده باز می‌مانند و کش‌های داخلی Entity Framework Core متورم شده و داده‌های کهنه (Stale Data) تولید می‌کنند.

کلاس‌ها و اینترفیس‌های موجود در فایل‌های مشخص‌شده را تحلیل کن و پیشنهادهای ثبت در Dependency Injection را استخراج کن.

الزامات و مراحل تحلیل:

۱. فعلاً کدی را تغییر نده یا اضافه نکن.

۲. پیشنهادها را به سه دسته تفکیک کن:

• Singleton: سرویس‌های کاملاً بدون وضعیت (Stateless)، عملیات سنگین مقداردهی اولیه یا کش‌های سراسری ایمن در برابر نخ‌ها (Thread-Safe).
• Scoped: سرویس‌هایی که با داده‌های چرخه حیات یک درخواست (Per-Request) یا با لایه پایگاه داده (DbContext) سروکار دارند.
• Transient: ابزارهای کم‌حجم، محاسباتی یا کامپوننت‌های سبک بدون وضعیت.

۳. برای هر مورد توضیح بده که چرا آن Lifetime خاص انتخاب شده است.

۴. هشدار بده که آیا در میان کلاس‌ها، ریسک بروز Captive Dependency یا استفاده از فیلدهای دارای وضعیت ناامن (Stateful Fields) وجود دارد یا خیر.

• گروه Scoped: سرویس‌های OrderService و CustomerRepository: به دلیل وابستگی مستقیم به ApplicationDbContext و نیاز به جداسازی تراکنش‌ها به ازای هر درخواست HTTP.
• گروه Singleton: سرویس‌های SystemClock یا MemoryCacheProvider: فاقد وضعیت متغیر بر اساس درخواست، پیاده‌سازی Thread-safe و هزینه بالای ساخت مجدد.
• گروه Transient: سرویس‌های OrderValidator و TokenGeneratorHelper: سرویس‌های سبک و بدون وضعیت که نگه‌داری آنها در حافظه نیازی نیست.

namespace MyApp.Infrastructure.DependencyInjection;

public static class ServiceCollectionExtensions
{
    public static IServiceCollection AddInfrastructureServices(
        this IServiceCollection services, 
        IConfiguration configuration)
    {
        // سرویس‌های Singleton بدون وابستگی به درخواست
        services.AddSingleton<IDateTimeProvider, SystemDateTimeProvider>();

        // لایه دسترسی به داده و سرویس‌های مرتبط (Scoped)
        services.AddScoped<IOrderRepository, OrderRepository>();
        services.AddScoped<IOrderService, OrderService>();

        // ابزارهای محاسباتی سبک (Transient)
        services.AddTransient<IOrderPricingCalculator, OrderPricingCalculator>();

        return services;
    }
}

• استفاده از کتابخانه‌های اسکن خودکار اسمبلی (Scrutor): در پروژه‌های بسیار بزرگ، به جای ثبت دستی صدها کلاس، از Copilot بخواهید با پکیج Scrutor و الگوهای Conventions سرویس‌ها را به صورت خودکار رجیستر کند:

services.Scan(scan => scan
    .FromAssemblyOf<OrderService>()
    .AddClasses(classes => classes.Where(type => type.Name.EndsWith("Service")))
    .AsImplementedInterfaces()
    .WithScopedLifetime());

• اعتبارسنجی Scopes در زمان راه‌اندازی (Validation on Build): در محیط توسعه، همیشه تنظیم ValidateScopes = true را در کانتینر ASP.NET Core فعال کنید تا بروز هرگونه Captive Dependency در لحظه بالا آمدن برنامه کشف شود.
• ثبت با کلید در دات‌نت ۸+ (Keyed Services): برای سناریوهایی با چندین پیاده‌سازی از یک اینترفیس، از قابلیت Keyed DI (services.AddKeyedScoped) استفاده کنید.